
Trwa październik – miesiąc, w którym w sposób szczególny czcimy Maryję, odmawiając Różaniec Święty. W związku z tym serdecznie zapraszamy do wspólnej modlitwy podczas październikowych nabożeństw różańcowych, odbywających się w naszym kościele codziennie o godzinie 17.00.
Różaniec to nazwa modlitwy chrześcijańskiej, pierwotnie znanej pod nazwą Psałterza Najświętszej Maryi Panny i kultywowanej od czasów średniowiecznych przechodzącej liczne przeobrażenia. Termin różaniec oznacza także nabożeństwo różańcowe czyli wspólne odmawianie modlitwy różańcowej w świątyni, najczęściej przed monstrancją z Najświętszym Sakramentem i obdarzone przez Kościół odpustem. Różaniec powstał z myślą o nieumiejących czytać i odmawiać psalmów chrześcijanach, by mogli w ten sposób włączyć się w Liturgię Godzin Kościoła.
Prekursorem tajemnic różańcowych jest bł. Dominik z Prus, mnich kartuski z klasztoru w Trewirze. W 1409 roku podzielił życie Jezusa i Maryi na 50 tajemnic od Zwiastowania Pańskiego do powtórnego przyjścia Chrystusa w chwale. Na zakończenie każdego Zdrowaś kończącego się na słowie „…Jezus”, dodał klauzulę. Różaniec ułożony przez bł. Dominika składał się z 50 tajemnic i 50 Zdrowaś.
Po Soborze Trydenckim św. Pius V, zatwierdził Różaniec Najświętszej Maryi Panny w całym Kościele, określając podział na 3 części (radosną, bolesną, chwalebną) i ustalając ostatecznie tajemnice różańcowe. Zwrócił uwagę na to, że tajemnice różańcowe należy medytować.
Do Polski modlitwę różańcową miał sprowadzić i propagować wśród wiernych św. Jacek Odrowąż, dominikanin.
Różaniec zatwierdzony oficjalnie przez św. Piusa V w XVI wieku, nie zmienił się, aż do początku XXI wieku w związku z rozszerzeniem jakie zaproponował bł. Jan Paweł II, wprowadzając tajemnice światła w opublikowanym 16 października 2002 roku Liście apostolskim „Rosarium Virginis Mariae“. Mimo, że odmawianie tajemnic światła bł. Jan Paweł II przedstawił jako propozycję, to inicjatywa papieża została bardzo dobrze przyjęta w całym Kościele i jest powszechnie praktykowana.